Cumartesi Anneleri, eylemlerinin 1098. haftasında, 34 yıldır kendisinden haber alınamayan Nezir Acar’ın akıbetini sordu.
Cumartesi Anneleri ve insan hakları savunucuları, kaybedilen yakınlarının akıbetini sormak ve faillerin cezalandırılması için 1098. kez Galatasaray Meydanı’nda bir araya geldi.
Karanfiller ve kaybettikleri yakınlarının fotoğraflarını taşıyan Cumartesi Anneleri bu hafta 8 Nisan 1992 yılında Mardin’in Dargeçik ilçesine bağlı Gûrîza köyünde gözaltına alındıktan sonra bir daha haber alınamayan Nezir Acar’ın akıbeti soruldu.
Açıklamaya göre, Nezir Acar (28) Gûrîza köyünde yaşıyordu. Acar, hayvan alım satımıyla geçimini sağlıyordu ve üç çocuk babasıydı. 8 Nisan 1992 tarihinde hayvan alımı için görüşme yapmak üzere Dargeçit’teki H.K.’nin evine gitti. Aynı saatlerde, bir astsubayın komutasındaki askerler evlere baskın düzenledi; evler tek tek arandı. Saat 20.00 sıralarında Nezir Acar’ın bulunduğu eve yapılan baskında üç erkek gözaltına alındı. Gözleri bağlanarak Dargeçit İlçe Jandarma Komutanlığı’na götürüldüler. Burada işkence gördüler. İki kişi serbest bırakıldı. Nezir Acar’dan ise bir daha haber alınamadı.
Ailenin tüm başvuruları sonuçsuz kalırken, aile bireyleri baskıya da uğradı. 16 Kasım 2012 tarihinde Nezir Acar dosyası, zamanaşımı gerekçesiyle kapatıldı. Ailenin Anayasa Mahkemesi’ne yaptığı başvuru da, “zaman bakımından yetkisizlik” gerekçesiyle kabul edilmedi.
Hakikatin bir kez daha zamana gömülmek istendiğini vurgulayan Oya Ersoy, “Nezir Acar’ın gözaltında kaybedilişinin 34. yılında bir kez daha sesleniyoruz: Zamanaşımı, hukuki güvenlik için vardır; hakikati ortadan kaldırmak için değil. Gözaltında kaybetmeler gibi süreklilik arz eden suçlarda uygulanamaz. Hukukun amacını tersine çevirmeyin. Zamanı; gerçeği gizlemenin, delilleri karartmanın, tanıkları susturmanın ve failleri korumanın aracı olmaktan çıkarın” diye konuştu.
Kaynak: Etha
