Umut Gazetesi olarak 1 Mayıs’a giderken, erkek devletin baskı ve saldırıları ile 1 Mayıs çalışmalarını konuşmak üzere Dev-Lis’li Kadınlar adına Nur ile bir röportaj gerçekleştirdik. Gerçekleştirmiş olduğumuz röportajı okurlarımıza sunuyoruz.
⁃ 1 Mayıs’a günler kala liseli kadınlar; güvencesiz yaşam koşulları, okullarda maruz kaldıkları taciz, tecavüz ve şiddet, cinsiyetçi ve fobik müfredat ile artan dinci kuşatma altında mücadeleyi büyütüyor. Bu tablo içinde siz de liseli bir kadınlar olarak 1 Mayıs’ı ve bu yılki mücadele hattını nasıl değerlendiriyorsunuz?
Liseliler olarak yaşadığımız güvencesizlik sadece ekonomik anlamda değil; eğitim hayatımızın niteliği, geleceğe dair belirsizlik ve okul ortamlarının güvenliğiyle de doğrudan ilgili. Okullarda baskıcı disiplin anlayışı, öğrencilerin kendini özgürce ifade etmesini zorlaştırabiliyor. Bunun yanında özellikle kadın öğrenciler açısından taciz, sözlü rahatsızlık, küçümseme gibi durumlar daha yoğun hissediliyor ve çoğu zaman yeterince ciddiye alınmıyor. Bu da okulu sadece bir eğitim alanı değil, aynı zamanda güvensiz bir ortam haline getirebiliyor.
Kadınlar olarak bu tabloya eklenen cinsiyetçilik; kıyafet üzerinden yargılanma, davranışların sürekli denetlenmesi ve “nasıl olması gerektiği”ne dair baskılar şeklinde ortaya çıkıyor. Tüm bunlar birleştiğinde, hem öğrenci hem de kadın kimliğiyle iki kat mücadele etmek zorunda kalıyoruz. Bu yüzden 1 Mayıs’ı sadece işçilerin değil, aynı zamanda öğrencilerin ve özellikle genç kadınların yaşadığı sorunları görünür kılmak için önemli bir alan olarak görüyoruz. Sesimizi duyurmak, yalnız olmadığımızı göstermek ve bu sorunların değişebileceğini anlatmak açısından anlamlı bir gün oluyor.
⁃ Bu yıl hangi taleplerle alanlarda olacaksınız?
Liseliler olarak taleplerimiz oldukça temel ama bir o kadar da hayati. Öncelikle güvenli okullar istiyoruz. Bu, sadece fiziksel güvenlik değil; psikolojik olarak da rahat hissedebileceğimiz, kendimizi ifade ederken korkmayacağımız bir ortam anlamına geliyor. Taciz ve zorbalığın gerçekten önlendiği, şikayetlerin ciddiye alındığı bir okul düzeni talep ediyoruz.
Eşit ve bilimsel eğitim ise başka bir temel talep. Eğitim sisteminin herkes için adil olması, fırsat eşitsizliklerinin azaltılması ve ders içeriklerinin bilimsel temellere dayanması bizim için önemli. Aynı zamanda eğitimde cinsiyetçi ya da dışlayıcı yaklaşımların olmaması gerekiyor.
Kadınlara ve LGBTİ+ bireylere yönelik ayrımcılığın sona ermesi de kritik bir nokta. Okullarda kimliğimiz ya da varoluşumuz nedeniyle dışlanmadan, yargılanmadan var olabilmek istiyoruz. Herkesin eşit kabul edildiği bir eğitim ortamı hem bireysel gelişim hem de toplumsal ilerleme için gerekli.
Son olarak gelecek kaygısının azalması talebi var. Üniversiteye giriş süreci, iş bulma endişesi ve ekonomik koşullar liseliler üzerinde ciddi bir baskı oluşturuyor. Daha öngörülebilir, adil ve umut veren bir gelecek isteği bu yüzden en temel beklentilerden biri haline geliyor.
⁃ Sizce 1 Mayıs, liseliler açısından nasıl bir anlam ve rol taşıyor?
1 Mayıs, liseliler açısından sadece bir “anma” ya da “kutlama” günü değil; aynı zamanda düşünme ve sorgulama günü. Bugün yaşadığımız sorunların nedenlerini anlamak, bunların bireysel değil toplumsal meseleler olduğunu fark etmek açısından önemli bir fırsat sunuyor. Liseliler için bu gün, kendi yaşam koşullarını daha geniş bir çerçevede değerlendirme imkanı yaratıyor.
Aynı zamanda 1 Mayıs, geleceğe dair nasıl bir hayat istediğimizi düşünmemize de yardımcı oluyor. Nasıl bir eğitim sistemi, nasıl bir toplum ve nasıl bir çalışma hayatı istediğimizi sorguluyoruz. Bu sorgulama sadece bugünü değil, yarını da şekillendirme isteğini beraberinde getiriyor. Bu nedenle 1 Mayıs, liseliler için hem farkındalık kazanma hem de taleplerini ifade etme günü olarak önemli bir rol oynuyor. Kendi sözümüzü kurabildiğimiz, yaşadığımız sorunları dile getirebildiğimiz ve daha iyi bir yaşam ihtimalini birlikte düşünebildiğimiz bir anlam taşıyor.
